Ochrona gatunków wymaga danych, na podstawie których możemy wybrać skuteczny sposób ochrony. Podstawowymi danymi są informacje na temat liczebności i rozmieszczenia — liczba kolonii lęgowych, ich lokalizacja oraz liczebność par w każdej z nich.
Zakres monitoringu
Monitoring obejmuje coroczne liczenia par lęgowych, ocenę sukcesu lęgowego (liczba podlotów na parę) oraz śledzenie dynamiki populacji na przestrzeni lat. Wyniki stanowią podstawę do oceny skuteczności działań ochronnych i są przekazywane do ogólnopolskich baz danych ornitologicznych.
Metodyka — trudno dostępne obszary
Kolonie są często zlokalizowane na niedostępnych obszarach podmokłych, gdzie można dostać się tylko z wody. Kontrole przeprowadzane są z łodzi, co minimalizuje niepokojenie ptaków. Obserwacje prowadzone są w różnych fazach sezonu lęgowego: od przybycia ptaków, przez inkubację, aż do wylotu młodych.
W niektórych przypadkach dużych obszarów podmokłych — jak np. Międzyodrze — nie ma możliwości bezpiecznego dotarcia do kolonii ani łodzią, ani lądem. W takich okolicznościach wykorzystywany jest dron.