Jednym z podstawowych zadań projektu jest dostarczenie rybitwom czarnym odpowiednich miejsc do założenia gniazd w Dolinie Dolnej Odry. Skutecznym sposobem na poprawę sukcesu lęgowego okazały się sztuczne platformy lęgowe.
Platformy lęgowe
Dr Helmut Gille z Parku Narodowego Unteres Odertal opracował model sztucznej platformy lęgowej, który z powodzeniem jest stosowany po niemieckiej stronie doliny Odry od początku lat 1990-tych. W okresie od 1992 do 2017 tylko dwukrotnie nie stosowano platform lęgowych — i właśnie w tych latach odnotowano najniższą liczebność rybitw czarnych.
Ważnym czynnikiem ograniczającym sukces lęgowy jest brak odpowiednich miejsc do założenia gniazda — wynikający z melioracji i regulacji rzek, które sprawiły, że wiele naturalnych miejsc gniazdowania zanikło. Sztuczne platformy zastępują brakujące naturalne podłoże i są chętnie zasiedlane przez ptaki.
Skala działań
W roku 2017 wystawiono łącznie 170 platform w dwóch miejscach. W roku 2018 liczba ta wzrosła do około 300 platform w tych samych lokalizacjach. Platformy wykonane są z materiałów pływających, zakotwiczone w odpowiednich miejscach na jeziorach i rozlewiskach, z materiałem gniazdowym na powierzchni.
Z zasady ptaki po uzyskaniu dobrego sukcesu lęgowego w danym miejscu przylatują do niego w roku następnym. W przypadku braku sukcesu szukają innych, bezpieczniejszych miejsc.
Obrona kolonijna
Ptaki kolonijne, jak rybitwa czarna, stosują skuteczną strategię obronną przed drapieżnikami. W momencie pojawienia się zagrożenia — np. błotniaka stawowego czy wrony siwej — wszystkie ptaki w kolonii wspólnie przeganiają intruza. Wrona czy inny skrzydlaty drapieżnik nie ma szans i oddala się, chcąc uniknąć zmasowanego ataku kilkunastu lub kilkudziesięciu rybitw.